BİZ, NE VAATLER DUYDUK

Kıymetli kardeşlerim!

Kelimelerin en güzeli Allah’ın selamı ile sizleri selamlayarak sözlerime başlamak istiyorum.Yazacağım konunun başlığını, sendikacılıkta yetki zamanının yaklaştığı bugünlere uygun olacağı kanaatiyle  “Biz ne vaatler duyduk” diye adlandırmak geldi içimden. Bunu böylece kabul buyurun…

Gerçekten de,

Sendikal geçmişimize bakıp hafızalarımızı yokladığımızda,

Biz, ne vaatler duyduk...

Değil mi?

Her yıl, zamanın yetkili sendikasının,

Bize yetkiyi verin!

Diye cümleler kurarak söze başladığını ve her yıl kurdukları bu cümlelerin sadece üç noktadan (…) ibaret olup söylemlerin içinin boş kaldığını…

Çalışanların;

Mezarda emekli olmak istemiyoruz!

65 yaşına kadar çalışmak istemiyoruz.

Emekli ve çalışan arasında maaş makasında uçurum var, bu olmamalı,

Emekli maaşlarımız yarıdan fazla düşüyor. Ne yapacağız, çaresiz durumdayız…

Şeklinde feryatları karşısında;

Sorun değil, onu Toplu Görüşmede/Toplu sözleşmede halledeceğiz…

Denildiğini,

Ya da çalışanlar,

Ek ödemeler, aile yardımı emekliliğe yansımıyor dediklerinde…

 

 

Aldıkları cevap !

 

 

Halledeceğiz…

İşçi ve memur arasında emeklilikte, maaş ve ikramiye farkı uçurum… Verilen cevap

 

Halledeceğiz…

Sıkıntı yaratmayın! Bunlar şahsımıza ve sendikamıza sürekli şikayet halinde geliyor bilgimiz dâhilindedir.

Halledeceğiz…

personelin yıpranmaları gitti;  Sorun değil!

Halledeceğiz…

Tren şefliği uygulaması kaldırıldı!

Halledeceğiz…

TCDD’nin tamir, tahmil, tahliye, bakım onarım vs işleri üçüncü şahıslara verildi!

Halledeceğiz…

TCDD Serbestleştirme Kanunu çıkarıldı kurum özelleşecek diyorlar! O konu hakkında çalışıyoruz!

Halledeceğiz…

Geçitler, yemek hizmetleri, araçlar, temizlik hizmetleri kurumun elinden çıktı! Diyenlere, panik yapmayın her şey kontrolümüz altında!

Halledeceğiz…

Gişeler özelleşti ne olacak halimiz! Sorusuna,

Biz devlet memuruyuz bize bir şey olmaz rahat olun… Halledeceğiz, sıkıntı yaratmayın!

Özelleştirme kelimesini personel arasında sohbetlerimizde sıkça duyar olduk!

Denildiğinde ise;

Biz varız arkadaşlar rahat olun! Ancak, yetkiyi bizden alırsanız özelleşme gelir kafanıza çöker perişan olursunuz. Başınıza büyük sıkıntılar gelir ona göre akıllı olun ve yetkiyi bizden almayın…

Kıymetli kardeşlerim!

Aklıma gelmişken, insanoğlu her ne kadar unutkan da olsa arada bir eskiyi şöyle bir hatırlar veya birileri hatırlatır değil mi?

Bu sözde sendikacı kardeşlerin vaatleri ülkemizde siyaset yapan ve bu milleti yıllarca oyalayan (ismi lazım değil) bazı siyasetçilerin vaatlerine benzemiyor mu?

Eski siyasetçiler ne derlerdi? Hatırlayın ve hafızalarınızı yoklayın…

Aklıma gelen birkaç örneği sizlerle paylaşmak isterim.

Ancak sizler de hatırladıklarınızı hafızalarınızda saklayın ve sakın ama sakın hiçbir zaman da unutmayın derim…

Zamanında bir parti vardı,

Seçim zamanı geldiğinde memleketin her yanında konserler vererek halkı bir araya toplayıp, sahnede şarkı-türkü söyletip, meydandakilere ekmek arası döner dağıtıp, konser sonrası otobüsün üstüne çıkarak birçok vaatte bulunmuştu ve yurdum insanı hep birlikte müzik dinlemiş, döner yemiş, vaat dinlemişti.

Bu vaatlerden sadece bir tanesi “Mazotu 1 liraya indireceğim!” idi ve sadece de bir vaat olarak kaldı… Mazot bir liraya inmedi, indirilemedi.

Bir vaatte İstanbul’dan;

Adam İstanbul’a Belediye Başkanı olmak ister, birçok vaat sıralar, işte bunlardan sadece biri;

“Ey İstanbullular beni seçerseniz, her sabah kapınızda bir ekmek ve bir şişe süt bulacaksınız ” der.

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığını kazanır. Ancak İstanbullular ne süt, ne de ekmek görürler. Zira bu da bir vaatti ve vaat olarak kaldı.

Yine bir siyasi büyüğümüz;

Bizi iktidara taşıyın, bir ev ve otomobil anahtarını cebinizde bilin vaadi ile iktidara geldi.

Ancak iki anahtar görmeyi beklerken zamlar, kriz ve devalüasyonla karşılaştı.

Yani bu da bir vaatti ve vaat olarak kaldı.

Yani, vaat dinleyerek yetişen bir neslin çocukları olarak, son günlerde emeklilere yılda iki ikramiye vereceğiz vaatlerini de siyasi ağızdan hem de noter tasdikli duyar olduk.

Buda bir vaat ve temennimiz de vaat olarak kalmaması.

Konuyla ilgili burada onlarca örnek verilebilir.

Yani vaat vermeye gelecek olursak vaatçinin siyasi veya sendikacı olması fark yaratmaz.

Bu kadar vaat dinledikten sonra sormak isterim!

Bu sözde sendikacıların geçmiş siyasilerden ve kendilerince idollerinden ne farkları var.

Bunların, ağabeyleri ve idolleriyle dil birliği yapmış gibi vaatte sınır tanımadıkları gün gibi aşikâr.

Dedik ya, bu günler kıymetli günler ve aylardır diye,

Her yıl olduğu gibi bu yıl da üye sayımı yapılacak ve yetkili sendikanın belirleneceği 15 Mayıs tarihi yaklaştı…

Bu, bol keseden sallayıp vaat üstüne vaat verebilirsiniz demek DEĞİL.

Bu, verdiğiniz vaatte sınır tanımayın, nasıl olsa çalışanlar verdiğiniz vaatler gerçekleşmese de unuturlar demek DEĞİL.

Bu, rakiplerinize çamur atarak “Biz sendikayız, onlar sendika değil” diyerek ahlaki değerlerini yitirmek demek DEĞİL.

Bu, ağız ishaline tutulmuş gibi yalan söyleyip, iftira atarak rakibini teşkilatta gezip kötülemek demek DEĞİL.

Bu bol keseden sallayarak ve geride kalan 20 yılı unutturarak “Tamam eksikliğimiz oldu, çok bir şey yapamadık, pardon” diyerek geçmişi silmek demek DEĞİL.

Bu kadar sözün üstüne aklıma bir fıkra geldi;

Fıkra bu ya...

Pamuk Prenses, Süpermen ve Pinokyo, bir yolculuğa çıkmışlar...

Yollarının üzerindeki bir şehirde güzellik kraliçesi seçimine denk gelmişler..

Pamuk Prenses;

Ben bu yarışmaya katılacağım demiş ve yol arkadaşlarından beklemelerini rica edip gitmiş ve yarışmaya katılmış...

Döndüğünde, arkadaşları;

Ne oldu? diye sorunca, “Şüpheniz mi vardı, elbette ki birinci seçildim” demiş.

Sevinçle yollarına devam ederlerken, bir başka şehirde; Dünyanın en güçlü erkeği yarışmasının yapıldığını öğrenmişler...

Süpermen demiş ki;

Ben bu yarışmaya katılmak istiyorum, siz beni burada bekleyin!

Döndüğünde arkadaşları;

“Ne oldu?” diye sorunca o da tıpkı Pamuk Prenses gibi, “Şüpheniz mi vardı, tabi ki birinciliği ben kazandım” demiş.

Bir süre sonra, aralarında kuklaların da bulunduğu, Yalancılar Kralı Yarışmasının yapıldığı bir şehre gelmişler.

Kim en büyük ve en iyi yalanı söylerse, büyük ödülü alacak.

Pinokyo, şansımı bir deneyeyim demiş ve gitmiş, katılmış yarışmaya!

Döndüğünde, yüzünün şekli alı al, moru mormuş, üstelik iki gözü iki çeşme hüngür hüngür de ağlıyormuş!

Ne oldu, yoksa kazanamadın mı? demiş arkadaşları.

Cevap vermiş Pinokyo;

“Kim ulan bu zamanın yetkili sendikacısı? Nereden çıktı bu adam? Ancak ikinci olabildim” demiş.

Varın hesabını yapın, teşbihte hata olmaz.

Bu örnekleri günümüzde sendikacı, dernekçi, siyasetçi vs. çoğaltabilirsiniz. Fıkra size emanet.

Ne var ki!

Tüm bu vaatlerin arkasından, Türkiye’nin, halkın ve bu çalışanların ne badireler atlattığını, hala o vaatlerin bedelini ödediğimizi de hiç birimiz unutmuş değiliz.

Bu işler kök meselesi, bereket meselesi!

Sahtekârların uyumadığı bir ülkede dürüstlerin erken uyanması gerekir diyerek sözlerimi sonlandırmak istiyorum.

Hoşça ve dostça kalın… Allaha emanet olun… S.A

                                                                      

                                                            Can Cankesen

                                                             Genel Başkan